พญาสัตบรรณ

ชื่อพื้นเมือง: จะบัน ตีนเป็ด ตีนเป็ดขาว บะซา ปูลา ปูแล หัสบรรณ

ลักษณะทั่วไป: ไม้ต้นขนาดใหญ่ สูง 15-30 เมตรผลัดใบ ทรงพุ่มแผ่เป็นชั้นๆ คล้ายร่มเปลืกสีเทาปนดำ

ดอก: ดอกสีขาวหรือขาวบมเหลือง ดอกมีกลิ่นฉุนมาก ออกเป็นช่อแบบช่อซี่ร่มเชิงประกอบตามปลายกิ่ง ดอก ออก   ต.ค -พ.ค

ผล: ผลเป็นฝักแห้ง ทรงกระบอก แตกเป็น 2 ซีกเมื่อแก่เมล็ดมีปุยและมีจำนวนมาก ผล ออก ธ.ค - ม.ค

ด้านภูมิทัศน์: เป็นต้นไม้ที่มีขนาดสูงใหญ่มาก และดอกออกกลิ่นหอมฉุนเป็นต้นไม้ที่เจริญเติบโตเร็วและดูแลรักษาง่าย

ประโยชน์: เปลือกีกษาโรคบิด ขับพยาธิไส้เดือน แก้ไข้หวัดหลอดลมอักเสบ ยาสมานลำไส้ ใบใช้พอกดัยพิษ ยางรักษาแผลเน่าเปื่อยบำรุงกระเพาะและผสมนำมันแก้ปวดหู

คนไทยโบราณเชื่อว่า: บ้านใดปลูกต้นสัตบรรณไว้ประจำบ้านจะทำให้มีเกียรติเพราะพญาสัตบรรณหรือ ฉัตรบรรณคือ เครื่องสูงที่ และ พญา ก็คือผู้เป็นใหญ่ที่ควรยกย่อง เคารพนับถือ ดังนั้นพญาสัตบรรณจึงเป็นไม้มงคลนาม นอกจากนี้การเจริญเติบโตของทรงพุ่มมีลักษณะคล้ายกับฉัด คือ เป็นชั้นๆ และยังมีความเชื่ออีกว่า จะได้รับการยกย่องและนับถือจากบุคลทั่วไป เพราะ สัตร คือ สิ่งที่ดีงามมีคุณธรรมดังนั้นจึงเป็นที่นับถือ และยกย่อง